De grijze roodstaartpapegaai is één van de meest intelligente vogelsoorten ter wereld. Ze staan bekend om hun uitzonderlijke vermogen om menselijke spraak te imiteren, hun scherpe geheugen en hun diepe emotionele intelligentie. Maar achter dat slimme koppie schuilt ook een kwetsbaar dier - in het wild én in onze huiskamers.
Feiten & wetenswaardigheden
De grijze roodstaart (Psittacus erithacus) komt oorspronkelijk voor in de regenwouden van West- en Centraal-Afrika. In het wild leven ze in hechte groepen en vormen ze vaak levenslange paarbanden. Ze kunnen tientallen jaren oud worden - soms wel 50 tot 60 jaar - en hebben enorme behoefte aan sociale interactie, uitdaging en vertrouwen.
Wat veel mensen niet weten:
- Grijze roodstaarten begrijpen context, niet alleen woorden.
- Ze herkennen emoties en spiegelen gedrag.
- Ze kiezen vaak één "maatje" waar ze zich het sterkst aan binden.
En juist dat maakt ze zo bijzonder...én zo kwetsbaar.
Bedreiging in het wild
Helaas is de grijze roodstaart in het wild ernstig bedreigd. Door grootschalige ontbossing en vooral de illegale handel zijn hun aantallen de afgelopen decennia dramatisch gedaald. Jarenlang werden ze massaal uit het wild gevangen om als huisdier verkocht te worden.
Gelukkig zijn er tegenwoordig strenge internationale regels (CITES) en in Nederland zeer duidelijke wetgeving om deze handel tegen te gaan. Dat is hard nodig - want elke papegaai hoort in de eerste plaats een vogel te zijn, geen handelswaar.
Japie - ons bijzondere begin
In 2017 werden wij, na langere tijd op een wachtlijst gestaan te hebben, officieel "co-ouders" van een gekweekt ei van een grijze roodstaart. Het was spannend, want we wisten niet zeker of het ei levensvatbaar was op moment van adoptie. Toch besloten we deze stap te zetten - vooral omdat mijn vader, die toen al dementerend was, zo graag weer een grijze roodstaart wilde. Het bracht hem terug naar zijn jongere jaren, naar herinneringen waarin deze vogel een belangrijke rol speelde.
De wachtlijsten voor legaal gekweekte grijze roodstaarten waren (en zijn) schrikbarend lang. Dat wij überhaupt deze kand kregen, voelde als puur geluk. En dat geluk werd nog groter toen we het nieuws kregen dat het ei daadwerkelijk uitgekomen was.
Strenge regels - en terecht
Het duurt een half jaar tot bijna een jaar voordat een grijze roodstaart legaal bij je in huis mag komen. Dat klinkt lang, maar deze regels zijn er met een reden:
- De papegaai groeit eerst op bij de ouders.
- Pas wanneer ze zelfstandig kunnen eten, worden ze handtam gemaakt.
- Ze wordt officieel geringd en geregistreerd.
- Er volgt een keuring op gezondheid en afwijkingen.
- Het geslacht wordt vastgesteld via een DNA-test, omdat dit uiterlijk nauwelijks tot niet te zien is.
Pas wanneer al het papierwerk volledig in orde is, mag de vogel opgehaald worden.
Liefde op het eerste vleugelslag
Toen het moment daar was, werd al snel duidelijk wie zij had uitgekozen als "maatje". Nog vóór we het goed en wel doorhadden, vloog ze uit zichzelf in mijn armen. En ondanks waarschuwingen van de kweker, dat ik voorzichtig moest zijn, omdat ze nog wel eens vervelend kon bijten, ontving ik haar met open armen. Ze nestelde zich comfortabel tegen me aan, alsof ze zei: hier hoor ik.
Een stem die blijft
Nu hebben we een lief, knuffelig huisgenootje. Ze kletst ons de oren van het hoofd, bedenkt de meest ondeugende piratenstreken en verovert elke dag opnieuw ons hart.
Mijn vader overleed in 2019. Maar een stukje van hem leeft voort. Want Japie kan zijn stem feilloos nadoen als ze zegt:
"Geef baasje kusje".
Tot slot
De grijze roodstaart is geen "huisdier" zoals een ander. Het is een levensgezel, een denker, een voeler. Wie kiest voor zo´n vogel, kiest voor verantwoordelijkheid, geduld en respect - én voor een band die dieper gaat dan woorden.
Juis daarom is het zo belangrijk dat we blijven beschermen wat kwetsbaar is, in het wild én daarbuiten.
Reactie plaatsen
Reacties